Son günlerde huysuzluğu tavan küçük hanımın..Nedir bu çocuklardaki bitmek bilmeyen sendromlar bilmem..Onlar her sendromu atlatırken bizden gidenlerde cabası..Her şeye bi ağlayarak tepki göstermeler,hiç söz dinlememeler,her şeyi bir red ediş :( Sağlıklı olsun da diyip sabırla geçmesini bekliyoruz...
Yılbaşı gecesi her toplu fotoğrafta yer almayı red etti mesela..Tepkisini de sürekli ağlayarak gösterdi..Çocuklar hep bir arada müzik eşliğinde eğlenmeyi tercih ederken küçük hanım hep isyanlarda müziği kapatın başım ağrıyo diye ağlıyordu :(
Yılbaşı gecesi geçen yıl bu yazımda paylaştığım elbisesini giydirdim nihayet..Unutmuşum bile :)
Neyseki hala oluyordu :) Dikerken her daim biraz büyük dikmenin avantajı..Annelerimiz küçükken biraz büyük alalım seneye de giyer teorisini zamanı gelince devam ettiriyoruz ;)
Bi kaç kare fotoğraf çekeyim ki anısı olsun diyorum,küçük hanım hep şebeklik peşinde :)
Fotoğraflar hep bir hareketli,net bir kare yok..
